ماده ۱- تمام افراد بشر آزاد به دنیا میآیند و از لحاظ کرامت و حقوق با هم برابرند. همگی دارای عقل و وجدان هستند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.
ماده ۲- هر کس میتواند بدون هرگونه تمایز از جمله نژاد، رنگ، جنس، زبان، دین، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر، منشاء ملی یا اجتماعی، ثروت، ولادت یا هر وضع دیگر، از تمام حقوق و آزادیهای ذکرشده در این اعلامیه بهرهمند شود.
ماده ۳- هر کس حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.
ماده ۴- هیچکس را نباید در بردگی یا بندگی نگاه داشت؛ بردگی و تجارت برده به هر شکلی ممنوع است.
ماده ۵- هیچکس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا موهن قرار گیرد.
ماده ۶- هر کس حق دارد در همهجا به عنوان شخصی در برابر قانون شناخته شود.
ماده ۷- همه در برابر قانون برابرند و بدون هیچگونه تبعیض حق دارند از حمایت یکسان قانون برخوردار شوند.
ماده ۸- هر فرد حق دارد از دادگاههای صالح ملی، در برابر اعمالی که حقوق اساسی او را نقض میکند، جبران موثر دریافت کند.
ماده ۹- هیچکس را نباید خودسرانه دستگیر، توقیف یا تبعید کرد.
ماده ۱۰- هر کس حق دارد دعوایش بهطور عادلانه و علنی توسط دادگاه مستقل و بیطرف رسیدگی شود.
ماده ۱۱-
- هر کس که به ارتکاب جرمی متهم شده باشد، بیگناه فرض میشود تا زمانی که گناه او در دادگاه ثابت شود.
- هیچکس را نمیتوان به سبب عملی که هنگام ارتکاب آن عمل طبق قوانین جرم نبوده، محکوم کرد.
ماده ۱۲- هیچکس نباید در زندگی خصوصی، خانواده، مسکن یا مکاتبات خود مورد مداخله خودسرانه قرار گیرد یا مورد حمله به حیثیت و آبرو واقع شود.
ماده ۱۳-
- هر کس حق آزادی رفتوآمد و انتخاب محل اقامت در داخل هر کشور را دارد.
- هر کس حق دارد هر کشوری از جمله کشور خود را ترک کند یا به کشور خود بازگردد.
ماده ۱۴-
- هر کس حق دارد در برابر تعقیب، در کشورهای دیگر پناه بجوید.
- این حق شامل موارد تعقیبهای واقعی ناشی از جرایم غیرسیاسی یا اعمال مغایر با اصول و اهداف سازمان ملل نمیشود.
ماده ۱۵-
- هر کس حق داشتن تابعیت دارد.
- هیچکس را نمیتوان خودسرانه از تابعیتش محروم کرد یا از حق تغییر تابعیت منع نمود.
ماده ۱۶-
- مردان و زنان بالغ، بدون محدودیت نژادی، ملیتی یا مذهبی، حق دارند با هم ازدواج کنند و تشکیل خانواده دهند.
- ازدواج تنها با رضایت کامل ازدواجکنندگان انجام میشود.
- خانواده رکن طبیعی و اساسی جامعه است و باید از سوی جامعه و دولت حمایت شود.
ماده ۱۷-
- هر کس حق مالکیت فردی و جمعی دارد.
- هیچکس را نمیتوان خودسرانه از مالکیتش محروم کرد.
ماده ۱۸- هر کس حق آزادی اندیشه، وجدان و مذهب دارد؛ این حق شامل آزادی تغییر مذهب و آزادی اظهار آن بهصورت فردی یا جمعی است.
ماده ۱۹- هر کس حق آزادی عقیده و بیان دارد؛ این حق شامل آزادی داشتن عقاید بدون نگرانی و آزادی جستوجو، دریافت و انتشار اطلاعات از طریق هر رسانهای است.
ماده ۲۰-
- هر کس حق آزادی گردهمایی و انجمنهای مسالمتآمیز دارد.
- هیچکس را نمیتوان مجبور به عضویت در انجمنی کرد.
ماده ۲۱-
- هر کس حق دارد در اداره امور عمومی کشورش، مستقیم یا از طریق نمایندگان آزادانه انتخابشده، مشارکت کند.
- هر کس حق دارد به خدمات عمومی کشورش دسترسی برابر داشته باشد.
- اراده مردم اساس قدرت دولت است و باید از طریق انتخابات ادواری و سالم بیان شود.
ماده ۲۲- هر کس حق دارد بهعنوان عضو جامعه، از تأمین اجتماعی برخوردار شود. حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که برای کرامت و رشد آزادانه او ضروری است باید از طریق تلاش ملی و همکاری بینالمللی تحقق یابد.
ماده ۲۳-
- هر کس حق دارد کار کند، شغل خود را آزادانه انتخاب کند و از شرایط منصفانه کار بهرهمند شود.
- هر کس بدون تبعیض حق دارد دستمزد برابر برای کار برابر دریافت کند.
- هر کس حق دارد دستمزدی عادلانه و رضایتبخش دریافت کند.
- هر کس حق دارد برای دفاع از منافع خود، اتحادیه تشکیل دهد یا به اتحادیه بپیوندد.
ماده ۲۴- هر کس حق استراحت و فراغت، محدودیت منطقی ساعات کار و مرخصی با حقوق دارد.
ماده ۲۵-
- هر کس حق دارد از سطح زندگی مناسب برای سلامتی و رفاه خود و خانوادهاش، شامل خوراک، پوشاک، مسکن، مراقبت پزشکی و خدمات اجتماعی بهرهمند شود.
- مادران و کودکان حق برخورداری از مراقبت و حمایت ویژه دارند.
ماده ۲۶-
- هر کس حق آموزش دارد و آموزش باید دستکم در مراحل ابتدایی رایگان باشد.
- آموزش باید رشد کامل شخصیت انسانی و احترام به حقوق بشر را تقویت کند.
- والدین حق تقدم در انتخاب نوع آموزش فرزندان خود دارند.
ماده ۲۷-
- هر کس حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی جامعه مشارکت کند و از پیشرفت علمی و منافع آن بهره ببرد.
- هر کس حق دارد از حقوق معنوی و مادی آثار علمی، ادبی یا هنری خود برخوردار شود.
ماده ۲۸- هر کس حق دارد از نظمی اجتماعی و بینالمللی بهرهمند شود که حقوق و آزادیهای این اعلامیه را کاملاً محقق کند.
ماده ۲۹-
- هر کس در برابر جامعه وظایفی دارد.
- آزادیهای هر فرد تنها تابع محدودیتهایی است که قانون برای تأمین احترام حقوق دیگران و رعایت نظم و اخلاق عمومی لازم میداند.
- هیچکس نمیتواند حقوق و آزادیهای خود را برخلاف اهداف سازمان ملل به کار گیرد.
ماده ۳۰- هیچیک از مقررات این اعلامیه نباید بهگونهای تفسیر شود که به دولتها، گروهها یا افراد اجازه دهد یکی از حقوق و آزادیهای ذکرشده در آن را از بین ببرند.





